ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ

ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਕਬੀਰ ਜੀ ਕੀ ਘਰੁ ੧

The hymns of saint Sire Kabir. Rag Sorath. Ghar 1.

ਬੁਤ ਪੂਜਿ ਪੂਜਿ ਹਿੰਦੂ ਮੂਏ ਤੁਰਕ ਮੂਏ ਸਿਰੁ ਨਾਈ ॥

The Hindus die worshipping the idols and the Muslims die bowing their heads.

ਓਇ ਲੇ ਜਾਰੇ ਓਇ ਲੇ ਗਾਡੇ ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਦੁਹੂ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥

The former burn the dead and the latter bury them Neither of the two finds Thy real state, O Lord.

ਮਨ ਰੇ ਸੰਸਾਰੁ ਅੰਧ ਗਹੇਰਾ ॥

O my soul, the world is a blind deep pit.

ਚਹੁ ਦਿਸ ਪਸਰਿਓ ਹੈ ਜਮ ਜੇਵਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

On all the four sides the death's net is thrown. Pause.

ਕਬਿਤ ਪੜੇ ਪੜਿ ਕਬਿਤਾ ਮੂਏ ਕਪੜ ਕੇਦਾਰੈ ਜਾਈ ॥

The poets die repeatedly reciting poems and the ascetics in tatters, repairing to Kidar Nath.

ਜਟਾ ਧਾਰਿ ਧਾਰਿ ਜੋਗੀ ਮੂਏ ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਇਨਹਿ ਨ ਪਾਈ ॥੨॥

The mystics die raising and wearing the matted hair, but these know not thy state, O Lord.

ਦਰਬੁ ਸੰਚਿ ਸੰਚਿ ਰਾਜੇ ਮੂਏ ਗਡਿ ਲੇ ਕੰਚਨ ਭਾਰੀ ॥

The Kings die hoarding and amassing wealth and burying heavy messes of gold.

ਬੇਦ ਪੜੇ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਮੂਏ ਰੂਪੁ ਦੇਖਿ ਦੇਖਿ ਨਾਰੀ ॥੩॥

The Pandits die reading and reciting the Vedas and the women by seeing and beholding their beauty.

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਸਭੈ ਬਿਗੂਤੇ ਦੇਖਹੁ ਨਿਰਖਿ ਸਰੀਰਾ ॥

Without the Lord's Name, all are ruined, see and ascertain this, O man.

ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਨਿ ਗਤਿ ਪਾਈ ਕਹਿ ਉਪਦੇਸੁ ਕਬੀਰਾ ॥੪॥੧॥

Without the Name of God, who has ever obtained salvation? Utters Kabir this instruction.

ਜਬ ਜਰੀਐ ਤਬ ਹੋਇ ਭਸਮ ਤਨੁ ਰਹੈ ਕਿਰਮ ਦਲ ਖਾਈ ॥

When the body is burnt, it becomes ashes then, if it remains, an army of worms eats it up.

ਕਾਚੀ ਗਾਗਰਿ ਨੀਰੁ ਪਰਤੁ ਹੈ ਇਆ ਤਨ ਕੀ ਇਹੈ ਬਡਾਈ ॥੧॥

An unbaked earthen pitcher breaks, when water of put into it; Such is the worth of this body.

ਕਾਹੇ ਭਈਆ ਫਿਰਤੌ ਫੂਲਿਆ ਫੂਲਿਆ ॥

Why O brother, goest about thou, puffed up and in pride?

ਜਬ ਦਸ ਮਾਸ ਉਰਧ ਮੁਖ ਰਹਤਾ ਸੋ ਦਿਨੁ ਕੈਸੇ ਭੂਲਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

How hast thou forgotten the days, when thou didst remain hanging with thy face downward, for ten months? Pause.

ਜਿਉ ਮਧੁ ਮਾਖੀ ਤਿਉ ਸਠੋਰਿ ਰਸੁ ਜੋਰਿ ਜੋਰਿ ਧਨੁ ਕੀਆ ॥

As the bee collects honey, so does the fool amass and gather wealth with zest.

ਮਰਤੀ ਬਾਰ ਲੇਹੁ ਲੇਹੁ ਕਰੀਐ ਭੂਤੁ ਰਹਨ ਕਿਉ ਦੀਆ ॥੨॥

At the time of death, all yell "Take him, take him away, Why allow a ghost to remain?"

ਦੇਹੁਰੀ ਲਉ ਬਰੀ ਨਾਰਿ ਸੰਗਿ ਭਈ ਆਗੈ ਸਜਨ ਸੁਹੇਲਾ ॥

His wedded wife accompanies him to the thresh hold and on-wards his good friends.

ਮਰਘਟ ਲਉ ਸਭੁ ਲੋਗੁ ਕੁਟੰਬੁ ਭਇਓ ਆਗੈ ਹੰਸੁ ਅਕੇਲਾ ॥੩॥

All the people and kindred go as far as the cremation ground and thereafter the swan-soul departs all alone.

ਕਹਤੁ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਪ੍ਰਾਨੀ ਪਰੇ ਕਾਲ ਗ੍ਰਸ ਕੂਆ ॥

Says Kabir, hear, O mortal thou art seized by death and hast fallen into the blind well.

ਝੂਠੀ ਮਾਇਆ ਆਪੁ ਬੰਧਾਇਆ ਜਿਉ ਨਲਨੀ ਭ੍ਰਮਿ ਸੂਆ ॥੪॥੨॥

Thou hast entangled thyself with the false wealth, like the parrot misled into the reed-trap.

ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਸਭੈ ਮਤ ਸੁਨਿ ਕੈ ਕਰੀ ਕਰਮ ਕੀ ਆਸਾ ॥

Hearing all the teachings of the Vedas and the Puranas, I too desired to perform religious rites.

ਕਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਸਭ ਲੋਗ ਸਿਆਨੇ ਉਠਿ ਪੰਡਿਤ ਪੈ ਚਲੇ ਨਿਰਾਸਾ ॥੧॥

But seeing all the wise men seized by death, I arose and came away from the Pandits, rid of this desire.

ਮਨ ਰੇ ਸਰਿਓ ਨ ਏਕੈ ਕਾਜਾ ॥

O my soul, thy only task thou hast not accomplished.

ਭਜਿਓ ਨ ਰਘੁਪਤਿ ਰਾਜਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

Thou hast not contemplated on Lord, the King. Pause.

ਬਨ ਖੰਡ ਜਾਇ ਜੋਗੁ ਤਪੁ ਕੀਨੋ ਕੰਦ ਮੂਲੁ ਚੁਨਿ ਖਾਇਆ ॥

Going to the forest regions, the men practise yoga and penance and live on the picked up fruits and roots.

ਨਾਦੀ ਬੇਦੀ ਸਬਦੀ ਮੋਨੀ ਜਮ ਕੇ ਪਟੈ ਲਿਖਾਇਆ ॥੨॥

The pipers, the reciters of the Vedas, the men of one word, the silence lovers are all enrolled in death's register.

ਭਗਤਿ ਨਾਰਦੀ ਰਿਦੈ ਨ ਆਈ ਕਾਛਿ ਕੂਛਿ ਤਨੁ ਦੀਨਾ ॥

Narad like loving service, enters not into man's mind and pampering and adorning his body, the man gives it to death.

ਰਾਗ ਰਾਗਨੀ ਡਿੰਭ ਹੋਇ ਬੈਠਾ ਉਨਿ ਹਰਿ ਪਹਿ ਕਿਆ ਲੀਨਾ ॥੩॥

He sits as an hypocrite professing Lord's love and affection; but what can he obtain from God?

ਪਰਿਓ ਕਾਲੁ ਸਭੈ ਜਗ ਊਪਰ ਮਾਹਿ ਲਿਖੇ ਭ੍ਰਮ ਗਿਆਨੀ ॥

Death has fallen on the whole world. The sceptical theologians are also recorded in its register.

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਨ ਭਏ ਖਾਲਸੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਜਿਹ ਜਾਨੀ ॥੪॥੩॥

Says Kabir, the persons, who imbibe God's love and devotion, become pure.

ਘਰੁ ੨ ॥

Second House.

ਦੁਇ ਦੁਇ ਲੋਚਨ ਪੇਖਾ ॥

I look around with my both eyes, the both eyes,

ਹਉ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਉਰੁ ਨ ਦੇਖਾ ॥

but I see no one else but God.

ਨੈਨ ਰਹੇ ਰੰਗੁ ਲਾਈ ॥

My eyes lovingly gaze on Him.

ਅਬ ਬੇ ਗਲ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥

Now, no other subject can be mentioned.

ਹਮਰਾ ਭਰਮੁ ਗਇਆ ਭਉ ਭਾਗਾ ॥

My doubt has been removed and my fear has fled away,

ਜਬ ਰਾਮ ਨਾਮ ਚਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

now, when my mind is attached with the Lord's Name. Pause.

ਬਾਜੀਗਰ ਡੰਕ ਬਜਾਈ ॥

When the magician beats his tembourine,

ਸਭ ਖਲਕ ਤਮਾਸੇ ਆਈ ॥

the whole public turn up to see the play.

ਬਾਜੀਗਰ ਸ੍ਵਾਂਗੁ ਸਕੇਲਾ ॥

When the magician winds up his play,

ਅਪਨੇ ਰੰਗ ਰਵੈ ਅਕੇਲਾ ॥੨॥

then all alone he enjoys his revelments.

ਕਥਨੀ ਕਹਿ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਈ ॥

By uttering sermons, the doubt is dispelled not.

ਸਭ ਕਥਿ ਕਥਿ ਰਹੀ ਲੁਕਾਈ ॥

Through telling and describing, the whole public has grown weary.

ਜਾ ਕਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਿ ਬੁਝਾਈ ॥

He, to whom the Lord reveals Himself, through the Guru,

ਤਾ ਕੇ ਹਿਰਦੈ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੩॥

in his mind, He remains permeated.

ਗੁਰ ਕਿੰਚਤ ਕਿਰਪਾ ਕੀਨੀ ॥

When the Guru shows even a little kindness,

ਸਭੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਦੇਹ ਹਰਿ ਲੀਨੀ ॥

then the body, soul and person are all absorbed in God.

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥

Says Kabir, I am imbued with the Lord's love,

ਮਿਲਿਓ ਜਗਜੀਵਨ ਦਾਤਾ ॥੪॥੪॥

and I have met with the Beneficent God, the life of the world.

ਜਾ ਕੇ ਨਿਗਮ ਦੂਧ ਕੇ ਠਾਟਾ ॥

He, in whose home the sacred books are the milk products,

ਸਮੁੰਦੁ ਬਿਲੋਵਨ ਕਉ ਮਾਟਾ ॥

and mind-ocean is the vessel to churn,

ਤਾ ਕੀ ਹੋਹੁ ਬਿਲੋਵਨਹਾਰੀ ॥

be thou the milk-churner of that Lord.

ਕਿਉ ਮੇਟੈ ਗੋ ਛਾਛਿ ਤੁਹਾਰੀ ॥੧॥

Why shall the Lord refuge thee butter milk then.

ਚੇਰੀ ਤੂ ਰਾਮੁ ਨ ਕਰਸਿ ਭਤਾਰਾ ॥

O hand-maiden, why makest thou not God thy Spouse?

ਜਗਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

He is the Life of the world and the support of the soul. Pause.

ਤੇਰੇ ਗਲਹਿ ਤਉਕੁ ਪਗ ਬੇਰੀ ॥

On thy neck is the collar and on thy feet the fetters.

ਤੂ ਘਰ ਘਰ ਰਮਈਐ ਫੇਰੀ ॥

The Omnipresent Lord has sent thee wandering from house to house.

ਤੂ ਅਜਹੁ ਨ ਚੇਤਸਿ ਚੇਰੀ ॥

Even now, thou rememberest not the Lord, O maid,

ਤੂ ਜਮਿ ਬਪੁਰੀ ਹੈ ਹੇਰੀ ॥੨॥

Thou, O wretched maid, art spied by death.

ਪ੍ਰਭ ਕਰਨ ਕਰਾਵਨਹਾਰੀ ॥

The Lord is the Doer and the Prompter

ਕਿਆ ਚੇਰੀ ਹਾਥ ਬਿਚਾਰੀ ॥

What lies in the hand of the poor hand-maiden?

ਸੋਈ ਸੋਈ ਜਾਗੀ ॥

She, yea she alone wakes whom the Lord awakens.

ਜਿਤੁ ਲਾਈ ਤਿਤੁ ਲਾਗੀ ॥੩॥

To whatever the Lord attaches her. to that she is attached.

ਚੇਰੀ ਤੈ ਸੁਮਤਿ ਕਹਾਂ ਤੇ ਪਾਈ ॥

O maid, where from hast thou attained that wisdom?

ਜਾ ਤੇ ਭ੍ਰਮ ਕੀ ਲੀਕ ਮਿਟਾਈ ॥

Wherewith, thou hast erased the line of doubt?

ਸੁ ਰਸੁ ਕਬੀਰੈ ਜਾਨਿਆ ॥

That elixir, has Kabir quaffed,

ਮੇਰੋ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੪॥੫॥

And his soul is reconciled to the Lord, by Guru's grace.

ਜਿਹ ਬਾਝੁ ਨ ਜੀਆ ਜਾਈ ॥

When God, without whom, man can life not,

ਜਉ ਮਿਲੈ ਤ ਘਾਲ ਅਘਾਈ ॥

is attained, then is his service fulfilled.

ਸਦ ਜੀਵਨੁ ਭਲੋ ਕਹਾਂਹੀ ॥

Men call it a good thing to live for ever.

ਮੂਏ ਬਿਨੁ ਜੀਵਨੁ ਨਾਹੀ ॥੧॥

But without dying unto oneself true life is not there.

ਅਬ ਕਿਆ ਕਥੀਐ ਗਿਆਨੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥

Now, what sort of gnosis should I expound?

ਨਿਜ ਨਿਰਖਤ ਗਤ ਬਿਉਹਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

As I look on, the worldly things are passing away. Pause.

ਘਸਿ ਕੁੰਕਮ ਚੰਦਨੁ ਗਾਰਿਆ ॥

Saffron is grounded and mixed with sandal,

ਬਿਨੁ ਨੈਨਹੁ ਜਗਤੁ ਨਿਹਾਰਿਆ ॥

and without the eyes the world is seen.

ਪੂਤਿ ਪਿਤਾ ਇਕੁ ਜਾਇਆ ॥

The son has given birth to the father,

ਬਿਨੁ ਠਾਹਰ ਨਗਰੁ ਬਸਾਇਆ ॥੨॥

Without a site, the city is established.

ਜਾਚਕ ਜਨ ਦਾਤਾ ਪਾਇਆ ॥

A beggar has found the Giver,

ਸੋ ਦੀਆ ਨ ਜਾਈ ਖਾਇਆ ॥

He has given me so much, that I cannot eat it.

ਛੋਡਿਆ ਜਾਇ ਨ ਮੂਕਾ ॥

I cannot forsake eating it and yet is exhausts not.

ਅਉਰਨ ਪਹਿ ਜਾਨਾ ਚੂਕਾ ॥੩॥

My going to others for begging has ended.

ਜੋ ਜੀਵਨ ਮਰਨਾ ਜਾਨੈ ॥ ਸੋ ਪੰਚ ਸੈਲ ਸੁਖ ਮਾਨੈ ॥

He, who knows how to die (unto self) in life,

ਕਬੀਰੈ ਸੋ ਧਨੁ ਪਾਇਆ ॥

Kabir has obtained that wealth,

ਹਰਿ ਭੇਟਤ ਆਪੁ ਮਿਟਾਇਆ ॥੪॥੬॥

and, meeting with God, has effaced his self conceit.

ਕਿਆ ਪੜੀਐ ਕਿਆ ਗੁਨੀਐ ॥

What avails it to read, what to reflect,

ਕਿਆ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨਾਂ ਸੁਨੀਐ ॥

and what to hear the Vedas and Puranas?

ਪੜੇ ਸੁਨੇ ਕਿਆ ਹੋਈ ॥

What avails reading and listing,

ਜਉ ਸਹਜ ਨ ਮਿਲਿਓ ਸੋਈ ॥੧॥

If divine knowledge is not gained therewith.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਜਪਸਿ ਗਵਾਰਾ ॥

The ignorant man utters not the Lord's Name.

ਕਿਆ ਸੋਚਹਿ ਬਾਰੰ ਬਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

Then, what is it that he deliberates upon over and over again. Pause.

ਅੰਧਿਆਰੇ ਦੀਪਕੁ ਚਹੀਐ ॥

In darkness, a lamp is required to find,

ਇਕ ਬਸਤੁ ਅਗੋਚਰ ਲਹੀਐ ॥

the one incomprehensible thing.

ਬਸਤੁ ਅਗੋਚਰ ਪਾਈ ॥

I have found the incomprehensible thing,

ਘਟਿ ਦੀਪਕੁ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੨॥

as within my mind the lamp go gnosis is aflame.

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਅਬ ਜਾਨਿਆ ॥

Says Kabir, now I know the Lord;

ਜਬ ਜਾਨਿਆ ਤਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥

when I know Him, then is my mind pleased.

ਮਨ ਮਾਨੇ ਲੋਗੁ ਨ ਪਤੀਜੈ ॥

My mind is pleased, but people believe it not;

ਨ ਪਤੀਜੈ ਤਉ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ॥੩॥੭॥

If they believe not what can I then do?

ਹ੍ਰਿਦੈ ਕਪਟੁ ਮੁਖ ਗਿਆਨੀ ॥

In thy mind is deception and in thy mouth, the divine gospel.

ਝੂਠੇ ਕਹਾ ਬਿਲੋਵਸਿ ਪਾਨੀ ॥੧॥

O false man, why churnest thou water?

ਕਾਂਇਆ ਮਾਂਜਸਿ ਕਉਨ ਗੁਨਾਂ ॥

Of what avail is it to wash the body,

ਜਉ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਹੈ ਮਲਨਾਂ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

when there is filth in the mind? Pause.

ਲਉਕੀ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨੑਾਈ ॥

The gourd may bathe at the sixty-eight shrines,

ਕਉਰਾਪਨੁ ਤਊ ਨ ਜਾਈ ॥੨॥

even then its bitterness it not removed.

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਬੀਚਾਰੀ ॥

Says Kabir after careful deliberation,

ਭਵ ਸਾਗਰੁ ਤਾਰਿ ਮੁਰਾਰੀ ॥੩॥੮॥

cause me to cross the terrible world ocean, O Lord, the Enemy of ego.

ਸੋਰਠਿ

Sorath.

ਬਹੁ ਪਰਪੰਚ ਕਰਿ ਪਰ ਧਨੁ ਲਿਆਵੈ ॥

Practising great deceit, the man acquires other's wealth.

ਸੁਤ ਦਾਰਾ ਪਹਿ ਆਨਿ ਲੁਟਾਵੈ ॥੧॥

Coming home, he squanders it on his sons and wife.

ਮਨ ਮੇਰੇ ਭੂਲੇ ਕਪਟੁ ਨ ਕੀਜੈ ॥

O my mind, practise not guile even by mistake,

ਅੰਤਿ ਨਿਬੇਰਾ ਤੇਰੇ ਜੀਅ ਪਹਿ ਲੀਜੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

in the end, it is thy own soul that shall have to render an account. Pause.

ਛਿਨੁ ਛਿਨੁ ਤਨੁ ਛੀਜੈ ਜਰਾ ਜਨਾਵੈ ॥

Every moment the body is wearing off and the old age is having the upper hand.

ਤਬ ਤੇਰੀ ਓਕ ਕੋਈ ਪਾਨੀਓ ਨ ਪਾਵੈ ॥੨॥

Then no one shall pour water into the cup of thy hands.

ਕਹਤੁ ਕਬੀਰੁ ਕੋਈ ਨਹੀ ਤੇਰਾ ॥

Says Kabir, no one belongs to thee.

ਹਿਰਦੈ ਰਾਮੁ ਕੀ ਨ ਜਪਹਿ ਸਵੇਰਾ ॥੩॥੯॥

Why thou utterest not the Lord's Name in thy mind betimes?

ਸੰਤਹੁ ਮਨ ਪਵਨੈ ਸੁਖੁ ਬਨਿਆ ॥

O saints, my wind like mind has now acquired rest.

ਕਿਛੁ ਜੋਗੁ ਪਰਾਪਤਿ ਗਨਿਆ ॥ ਰਹਾਉ ॥

I reckon that I have learnt the science of union with God. to some extent. Pause.

ਗੁਰਿ ਦਿਖਲਾਈ ਮੋਰੀ ॥

The Guru has shown me the hole,

ਜਿਤੁ ਮਿਰਗ ਪੜਤ ਹੈ ਚੋਰੀ ॥

through which the deer stealthily enters.

ਮੂੰਦਿ ਲੀਏ ਦਰਵਾਜੇ ॥

I have closed the doors.

ਬਾਜੀਅਲੇ ਅਨਹਦ ਬਾਜੇ ॥੧॥

The celestial music rings within me.

ਕੁੰਭ ਕਮਲੁ ਜਲਿ ਭਰਿਆ ॥

The pitcher of my heart-lotus is filled with the water of vice.

ਜਲੁ ਮੇਟਿਆ ਊਭਾ ਕਰਿਆ ॥

I have spilled the water and turned it upright.

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਨ ਜਾਨਿਆ ॥

Says Kabir, I, the Lord's slave, have known this.

ਜਉ ਜਾਨਿਆ ਤਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੨॥੧੦॥

Now when I have knows this, then is my mind propitiated.

ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ॥

Sorath Measure.

ਭੂਖੇ ਭਗਤਿ ਨ ਕੀਜੈ ॥

I, a hungry man, can perform Thy service not.

ਯਹ ਮਾਲਾ ਅਪਨੀ ਲੀਜੈ ॥

Take back this rosary of Thine, O Lord.

ਹਉ ਮਾਂਗਉ ਸੰਤਨ ਰੇਨਾ ॥

I ask for the dust of saints feet;

ਮੈ ਨਾਹੀ ਕਿਸੀ ਕਾ ਦੇਨਾ ॥੧॥

I owe not any one, anything.

ਮਾਧੋ ਕੈਸੀ ਬਨੈ ਤੁਮ ਸੰਗੇ ॥

O Lord of wealth, how can I pull on with Thee?

ਆਪਿ ਨ ਦੇਹੁ ਤ ਲੇਵਉ ਮੰਗੇ ॥ ਰਹਾਉ ॥

If Thou givest me not Thyself, then shall I acquire is by begging of thee. Pause.

ਦੁਇ ਸੇਰ ਮਾਂਗਉ ਚੂਨਾ ॥

I ask for two seers of flour,

ਪਾਉ ਘੀਉ ਸੰਗਿ ਲੂਨਾ ॥

with a quarter seer of clarified butter and slat.

ਅਧ ਸੇਰੁ ਮਾਂਗਉ ਦਾਲੇ ॥

I beg for half a seer of pulse,

ਮੋ ਕਉ ਦੋਨਉ ਵਖਤ ਜਿਵਾਲੇ ॥੨॥

which shall feet me two times a day.

ਖਾਟ ਮਾਂਗਉ ਚਉਪਾਈ ॥

I ask for a cot, with four legs as also,

ਸਿਰਹਾਨਾ ਅਵਰ ਤੁਲਾਈ ॥

a pillow and a mattress.

ਊਪਰ ਕਉ ਮਾਂਗਉ ਖੀਂਧਾ ॥

I beg for a quilt to cover me.

ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਕਰੈ ਜਨੁ ਥਂੀਧਾ ॥੩॥

Then, Thy slave shall perform thy devotional service with love.

ਮੈ ਨਾਹੀ ਕੀਤਾ ਲਬੋ ॥

I have harboured no avarice.

ਇਕੁ ਨਾਉ ਤੇਰਾ ਮੈ ਫਬੋ ॥

Thy Name alone becomes me.

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥

Says Kabir, my mind is Thus pleased;

ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਤਉ ਹਰਿ ਜਾਨਿਆ ॥੪॥੧੧॥

when my soul is pleased, then recognize, I, I the Lord.

ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਨਾਮਦੇ ਜੀ ਕੀ ਘਰੁ ੨

Sorath Measure. Hymns of Sire Saint Namdev ji.

ਜਬ ਦੇਖਾ ਤਬ ਗਾਵਾ ॥

When I see my Lord, then sing I His praise.

ਤਉ ਜਨ ਧੀਰਜੁ ਪਾਵਾ ॥੧॥

It is then, that I, His slave, obtain forbearance.

ਨਾਦਿ ਸਮਾਇਲੋ ਰੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਲੇ ਦੇਵਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

Meeting with the Bright True Guru. I have merged in the world-incarnate Lord. Pause.

ਜਹ ਝਿਲਿ ਮਿਲਿ ਕਾਰੁ ਦਿਸੰਤਾ ॥

Where the dazzling light is seen,

ਤਹ ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਬਜੰਤਾ ॥

there plays the celestial strain.

ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਨੀ ॥

The Light of the Luminous Lord is pervading there.

ਮੈ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਾਨੀ ॥੨॥

By Guru's grace I have known it.

ਰਤਨ ਕਮਲ ਕੋਠਰੀ ॥

In the heat-lotus chamber are the jewels.

ਚਮਕਾਰ ਬੀਜੁਲ ਤਹੀ ॥

There they glitter like lightning.

ਨੇਰੈ ਨਾਹੀ ਦੂਰਿ ॥

The Lord is near, not distant.

ਨਿਜ ਆਤਮੈ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੩॥

He completely permeates my mind.

ਜਹ ਅਨਹਤ ਸੂਰ ਉਜੵਾਰਾ ॥

Where there is the light of the undying sun,

ਤਹ ਦੀਪਕ ਜਲੈ ਛੰਛਾਰਾ ॥

there, the burning lamps of the sum and the moon appear insignificant.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਾਨਿਆ ॥

By Guru's grace, I have known this.

ਜਨੁ ਨਾਮਾ ਸਹਜ ਸਮਾਨਿਆ ॥੪॥੧॥

Slave Nama is absorbed in his Lord.

ਘਰੁ ੪ ਸੋਰਠਿ ॥

Sorath.

ਪਾੜ ਪੜੋਸਣਿ ਪੂਛਿ ਲੇ ਨਾਮਾ ਕਾ ਪਹਿ ਛਾਨਿ ਛਵਾਈ ਹੋ ॥

A near female neighbour asks Nama: "By whom hast thou got the cottage built?"

ਤੋ ਪਹਿ ਦੁਗਣੀ ਮਜੂਰੀ ਦੈਹਉ ਮੋ ਕਉ ਬੇਢੀ ਦੇਹੁ ਬਤਾਈ ਹੋ ॥੧॥

I shall pay him twice the wages; thou, did, tell me thy carpenter?

ਰੀ ਬਾਈ ਬੇਢੀ ਦੇਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥

O Sister, the carpenter cannot be given to thee.

ਦੇਖੁ ਬੇਢੀ ਰਹਿਓ ਸਮਾਈ ॥

Lo, my carpenter is pervading everywhere.

ਹਮਾਰੈ ਬੇਢੀ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

My carpenter is the support of my soul. Pause.

ਬੇਢੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਮਜੂਰੀ ਮਾਂਗੈ ਜਉ ਕੋਊ ਛਾਨਿ ਛਵਾਵੈ ਹੋ ॥

If anyone wants the hut to be make, the carpenter demands the wages of love.

ਲੋਗ ਕੁਟੰਬ ਸਭਹੁ ਤੇ ਤੋਰੈ ਤਉ ਆਪਨ ਬੇਢੀ ਆਵੈ ਹੋ ॥੨॥

When man breaks with all the people and kindreds, then the carpenter comes of His own accord.

ਐਸੋ ਬੇਢੀ ਬਰਨਿ ਨ ਸਾਕਉ ਸਭ ਅੰਤਰ ਸਭ ਠਾਂਈ ਹੋ ॥

I can describe not such a carpenter who is contained in everything and every place.

ਗੂੰਗੈ ਮਹਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਪੂਛੇ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਈ ਹੋ ॥੩॥

A dumb man tastes the flavour of great elixir; if thou ask him, he cannot describe it.

ਬੇਢੀ ਕੇ ਗੁਣ ਸੁਨਿ ਰੀ ਬਾਈ ਜਲਧਿ ਬਾਂਧਿ ਧ੍ਰੂ ਥਾਪਿਓ ਹੋ ॥

Listen thou the merits of the carpenter, O Sister, He has checked the ocean and installed Dhru.

ਨਾਮੇ ਕੇ ਸੁਆਮੀ ਸੀਅ ਬਹੋਰੀ ਲੰਕ ਭਭੀਖਣ ਆਪਿਓ ਹੋ ॥੪॥੨॥

Name's Lord brought back Sita and bestowed Ceylon on Bhabhikan.

ਸੋਰਠਿ ਘਰੁ ੩ ॥

Sorath.

ਅਣਮੜਿਆ ਮੰਦਲੁ ਬਾਜੈ ॥

The unskinned drum plays.

ਬਿਨੁ ਸਾਵਣ ਘਨਹਰੁ ਗਾਜੈ ॥

Without the rainy season the cloud thunders.

ਬਾਦਲ ਬਿਨੁ ਬਰਖਾ ਹੋਈ ॥

Without the clouds, the rain falls,

ਜਉ ਤਤੁ ਬਿਚਾਰੈ ਕੋਈ ॥੧॥

if anyone reflects over the Real Things.

ਮੋ ਕਉ ਮਿਲਿਓ ਰਾਮੁ ਸਨੇਹੀ ॥

I have met my Beloved all pervading Lord,

ਜਿਹ ਮਿਲਿਐ ਦੇਹ ਸੁਦੇਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

meeting with whom the body is rendered a sublime body. Pause.

ਮਿਲਿ ਪਾਰਸ ਕੰਚਨੁ ਹੋਇਆ ॥

Touching the philosopher's stone, I have become gold.

ਮੁਖ ਮਨਸਾ ਰਤਨੁ ਪਰੋਇਆ ॥

In my mouth and mind, I have strung the jewels of the Lord's Name.

ਨਿਜ ਭਾਉ ਭਇਆ ਭ੍ਰਮੁ ਭਾਗਾ ॥

I love the Lord as my own and my doubt is dispelled.

ਗੁਰ ਪੂਛੇ ਮਨੁ ਪਤੀਆਗਾ ॥੨॥

Instructed by the Guru, my soul is satiated.

ਜਲ ਭੀਤਰਿ ਕੁੰਭ ਸਮਾਨਿਆ ॥

As the Water is contained in the pitcher,

ਸਭ ਰਾਮੁ ਏਕੁ ਕਰਿ ਜਾਨਿਆ ॥

likewise, I know, the one Lord is contained in the whole World.

ਗੁਰ ਚੇਲੇ ਹੈ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥

The mind of the disciple reposes faith in the Guru.

ਜਨ ਨਾਮੈ ਤਤੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥੩॥੩॥

Slave Nama understands the Reality.

ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੀ

Sorath Measure. Thy hymns of reverend Saint. Ravi Dass ji.

ਜਬ ਹਮ ਹੋਤੇ ਤਬ ਤੂ ਨਾਹੀ ਅਬ ਤੂਹੀ ਮੈ ਨਾਹੀ ॥

When there was egoism in me, thou wert not within me, then; now that Thou art there, there is no egoism.

ਅਨਲ ਅਗਮ ਜੈਸੇ ਲਹਰਿ ਮਇ ਓਦਧਿ ਜਲ ਕੇਵਲ ਜਲ ਮਾਂਹੀ ॥੧॥

As huge waves are raised by the wind in the great ocean, but they are, only water in water.

ਮਾਧਵੇ ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਭ੍ਰਮੁ ਐਸਾ ॥

O Lord of wealth, what should I say about this delusion?

ਜੈਸਾ ਮਾਨੀਐ ਹੋਇ ਨ ਤੈਸਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

What we deem a thing to be, in reality, it is not like that. Pause.

ਨਰਪਤਿ ਏਕੁ ਸਿੰਘਾਸਨਿ ਸੋਇਆ ਸੁਪਨੇ ਭਇਆ ਭਿਖਾਰੀ ॥

It is like a king falling asleep on his throne and becoming a beggar in dream.

ਅਛਤ ਰਾਜ ਬਿਛੁਰਤ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸੋ ਗਤਿ ਭਈ ਹਮਾਰੀ ॥੨॥

His kingdom is in tact, but separating from it, he suffers pain Such, indeed, has been my condition.

ਰਾਜ ਭੁਇਅੰਗ ਪ੍ਰਸੰਗ ਜੈਸੇ ਹਹਿ ਅਬ ਕਛੁ ਮਰਮੁ ਜਨਾਇਆ ॥

As is the story of the rope and serpent, I have, now, has some secret explained to me.

ਅਨਿਕ ਕਟਕ ਜੈਸੇ ਭੂਲਿ ਪਰੇ ਅਬ ਕਹਤੇ ਕਹਨੁ ਨ ਆਇਆ ॥੩॥

As I was misled to believes that several bangles were different from gold, but what I then said becomes me not to say, now.

ਸਰਬੇ ਏਕੁ ਅਨੇਕੈ ਸੁਆਮੀ ਸਭ ਘਟ ਭੋੁਗਵੈ ਸੋਈ ॥

Amidst all, the One Lord has assumed many forms and He, is enjoying (pervading) in all the hearts.

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਹਾਥ ਪੈ ਨੇਰੈ ਸਹਜੇ ਹੋਇ ਸੁ ਹੋਈ ॥੪॥੧॥

Says Ravi Dass, the Lord is nearer to us than our hands and feet. So let in happen, what may naturally happen.

ਜਉ ਹਮ ਬਾਂਧੇ ਮੋਹ ਫਾਸ ਹਮ ਪ੍ਰੇਮ ਬਧਨਿ ਤੁਮ ਬਾਧੇ ॥

If I am bound with the noose of worldly attachment, Thee, too, O Lord, I have bound with the bond of love.

ਅਪਨੇ ਛੂਟਨ ਕੋ ਜਤਨੁ ਕਰਹੁ ਹਮ ਛੂਟੇ ਤੁਮ ਆਰਾਧੇ ॥੧॥

Make Thou effort O Lord to secure Thine release, because I have secured my release by remembering Thee.

ਮਾਧਵੇ ਜਾਨਤ ਹਹੁ ਜੈਸੀ ਤੈਸੀ ॥

O Lord of wealth, as is my love for Thee, that thou knowest.

ਅਬ ਕਹਾ ਕਰਹੁਗੇ ਐਸੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

Such being my love for Thee, what shalt Thou do now with me? Pause.

ਮੀਨੁ ਪਕਰਿ ਫਾਂਕਿਓ ਅਰੁ ਕਾਟਿਓ ਰਾਂਧਿ ਕੀਓ ਬਹੁ ਬਾਨੀ ॥

Man catches a fish, slices it, cuts it and cooks it in many ways.

ਖੰਡ ਖੰਡ ਕਰਿ ਭੋਜਨੁ ਕੀਨੋ ਤਊ ਨ ਬਿਸਰਿਓ ਪਾਨੀ ॥੨॥

It is eaten up, but by bit but still, it forgets not water.

ਆਪਨ ਬਾਪੈ ਨਾਹੀ ਕਿਸੀ ਕੋ ਭਾਵਨ ਕੋ ਹਰਿ ਰਾਜਾ ॥

God, the King, fathers no one but him who loves him.

ਮੋਹ ਪਟਲ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਬਿਆਪਿਓ ਭਗਤ ਨਹੀ ਸੰਤਾਪਾ ॥੩॥

The screen of worldly love is cast over the whole world, but it troubles not the saint.

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਭਗਤਿ ਇਕ ਬਾਢੀ ਅਬ ਇਹ ਕਾ ਸਿਉ ਕਹੀਐ ॥

Says Ravi Dass, my devotion to one Lord has increased; to whom should I tell this now?

ਜਾ ਕਾਰਨਿ ਹਮ ਤੁਮ ਆਰਾਧੇ ਸੋ ਦੁਖੁ ਅਜਹੂ ਸਹੀਐ ॥੪॥੨॥

Shall I still suffer the pain, for the removed of which I meditate on thee, O my Master?

ਦੁਲਭ ਜਨਮੁ ਪੁੰਨ ਫਲ ਪਾਇਓ ਬਿਰਥਾ ਜਾਤ ਅਬਿਬੇਕੈ ॥

This precious human life, I have obtained as a reward of good actions, but without discriminating wisdom it is going in vain.

ਰਾਜੇ ਇੰਦ੍ਰ ਸਮਸਰਿ ਗ੍ਰਿਹ ਆਸਨ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਕਹਹੁ ਕਿਹ ਲੇਖੈ ॥੧॥

Say, of what account are the mansion throne like those of king Indra without the Lord's devotional service?

ਨ ਬੀਚਾਰਿਓ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਕੋ ਰਸੁ ॥

Thou hast not thought of the relish of the King Lord's Name,

ਜਿਹ ਰਸ ਅਨ ਰਸ ਬੀਸਰਿ ਜਾਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

a relish, in which all other relishes are forgotten. Pause.

ਜਾਨਿ ਅਜਾਨ ਭਏ ਹਮ ਬਾਵਰ ਸੋਚ ਅਸੋਚ ਦਿਵਸ ਜਾਹੀ ॥

We have become mad, we know not what we ought to know, and consider not what we out to consider. Like this our days are passing away.

ਇੰਦ੍ਰੀ ਸਬਲ ਨਿਬਲ ਬਿਬੇਕ ਬੁਧਿ ਪਰਮਾਰਥ ਪਰਵੇਸ ਨਹੀ ॥੨॥

Our evil passion are strong, discriminating sense is weak and to the supreme object, we have no access.

ਕਹੀਅਤ ਆਨ ਅਚਰੀਅਤ ਅਨ ਕਛੁ ਸਮਝ ਨ ਪਰੈ ਅਪਰ ਮਾਇਆ ॥

We say one thing and do quite another and deluded by infinite worldly attachments, we obtain not true understanding.

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਉਦਾਸ ਦਾਸ ਮਤਿ ਪਰਹਰਿ ਕੋਪੁ ਕਰਹੁ ਜੀਅ ਦਇਆ ॥੩॥੩॥

Says Ravi Dass, Thy slave, O Lord, I am sad at heart. Banishing Thine anger, take pity on my soul.

ਸੁਖ ਸਾਗਰੁ ਸੁਰਤਰ ਚਿੰਤਾਮਨਿ ਕਾਮਧੇਨੁ ਬਸਿ ਜਾ ਕੇ ॥

The ocean of peace is the Lord, in whose power are the miraculous tree, the wish-fulfilling gem and the elysian cow.

ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ਅਸਟ ਦਸਾ ਸਿਧਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਕਰ ਤਲ ਤਾ ਕੇ ॥੧॥

The four cardinal boons, eighteen super-natural powers and nine treasures are on the palm of His hand.

ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨ ਜਪਹਿ ਰਸਨਾ ॥

Why utterest thou not, "God, God, God", with thy tongue?

ਅਵਰ ਸਭ ਤਿਆਗਿ ਬਚਨ ਰਚਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

Abandon thou, the involvement in all other words. Pause.

ਨਾਨਾ ਖਿਆਨ ਪੁਰਾਨ ਬੇਦ ਬਿਧਿ ਚਉਤੀਸ ਅਖਰ ਮਾਂਹੀ ॥

Abandon thou, the involvement in all other words. Pause.

ਬਿਆਸ ਬਿਚਾਰਿ ਕਹਿਓ ਪਰਮਾਰਥੁ ਰਾਮ ਨਾਮ ਸਰਿ ਨਾਹੀ ॥੨॥

After good reflection Bias has stated the supreme reality, that nothing equals the Lord's Name.

ਸਹਜ ਸਮਾਧਿ ਉਪਾਧਿ ਰਹਤ ਫੁਨਿ ਬਡੈ ਭਾਗਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥

Very fortunate are they, who remain absorbed in the trance of equipoise, embrace love for the Lord and are ultimately freed from wranglings.

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਰਿਦੈ ਧਰਿ ਜਨਮ ਮਰਨ ਭੈ ਭਾਗੀ ॥੩॥੪॥

Says Ravi Dass, enshrine thou, the Divine Light within thy mind and the fear of birth and death shall flee from thee.

ਜਉ ਤੁਮ ਗਿਰਿਵਰ ਤਉ ਹਮ ਮੋਰਾ ॥

If thou art a mountain, then I am thy peacock, O Lord.

ਜਉ ਤੁਮ ਚੰਦ ਤਉ ਹਮ ਭਏ ਹੈ ਚਕੋਰਾ ॥੧॥

If Thou art the moon, then I am thine red-legged partridge.

ਮਾਧਵੇ ਤੁਮ ਨ ਤੋਰਹੁ ਤਉ ਹਮ ਨਹੀ ਤੋਰਹਿ ॥

O Lord of wealth, if Thou breakest not with me, then I will not break with Thee.

ਤੁਮ ਸਿਉ ਤੋਰਿ ਕਵਨ ਸਿਉ ਜੋਰਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

For, If I break with Thee, with whom else shall I join? Pause.

ਜਉ ਤੁਮ ਦੀਵਰਾ ਤਉ ਹਮ ਬਾਤੀ ॥

If Thou art an earthen lamp, then I am Thy wick.

ਜਉ ਤੁਮ ਤੀਰਥ ਤਉ ਹਮ ਜਾਤੀ ॥੨॥

If thou art a place of pilgrimage, then I am Thine pilgrim.

ਸਾਚੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹਮ ਤੁਮ ਸਿਉ ਜੋਰੀ ॥

True love I have joined with Thee, O Lord.

ਤੁਮ ਸਿਉ ਜੋਰਿ ਅਵਰ ਸੰਗਿ ਤੋਰੀ ॥੩॥

Attaching myself to Thee, I have broken with all others.

ਜਹ ਜਹ ਜਾਉ ਤਹਾ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ॥

Wither-so-ever I go, thither I perform Thine service.

ਤੁਮ ਸੋ ਠਾਕੁਰੁ ਅਉਰੁ ਨ ਦੇਵਾ ॥੪॥

There is no other Lord, like Thee, O God.

ਤੁਮਰੇ ਭਜਨ ਕਟਹਿ ਜਮ ਫਾਂਸਾ ॥

By Thy meditation, death's noose is cut away.

ਭਗਤਿ ਹੇਤ ਗਾਵੈ ਰਵਿਦਾਸਾ ॥੫॥੫॥

To obtain Thine devotional service, O Lord, Ravi Dass sings Thy praise.

ਜਲ ਕੀ ਭੀਤਿ ਪਵਨ ਕਾ ਥੰਭਾ ਰਕਤ ਬੁੰਦ ਕਾ ਗਾਰਾ ॥

The body is a wall of water supported by the pillar of air, ovary and semen are its mortar.

ਹਾਡ ਮਾਸ ਨਾੜਂੀ ਕੋ ਪਿੰਜਰੁ ਪੰਖੀ ਬਸੈ ਬਿਚਾਰਾ ॥੧॥

The skeleton is of bones, flesh and veins: within it abides the poor soul bird.

ਪ੍ਰਾਨੀ ਕਿਆ ਮੇਰਾ ਕਿਆ ਤੇਰਾ ॥

O mortal, what is mine and what is thine?

ਜੈਸੇ ਤਰਵਰ ਪੰਖਿ ਬਸੇਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

As a bird perches on a tree, so does the soul in the body. Pause

ਰਾਖਹੁ ਕੰਧ ਉਸਾਰਹੁ ਨੀਵਾਂ ॥

Thou layest foundations and buildest walls.

ਸਾਢੇ ਤੀਨਿ ਹਾਥ ਤੇਰੀ ਸੀਵਾਂ ॥੨॥

Three and a half cubit measure of place is for thee in the end.

ਬੰਕੇ ਬਾਲ ਪਾਗ ਸਿਰਿ ਡੇਰੀ ॥

Thou beautifully dressest thy hair and wearest slanting turban on thy head.

ਇਹੁ ਤਨੁ ਹੋਇਗੋ ਭਸਮ ਕੀ ਢੇਰੀ ॥੩॥

But this body shall be reduced to a heap of ashes.

ਊਚੇ ਮੰਦਰ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ॥

Lofty, are Thine palaces, and beauteous Thine brides,

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਬਾਜੀ ਹਾਰੀ ॥੪॥

but without the Lord's Name, the game is lost.

ਮੇਰੀ ਜਾਤਿ ਕਮੀਨੀ ਪਾਂਤਿ ਕਮੀਨੀ ਓਛਾ ਜਨਮੁ ਹਮਾਰਾ ॥

My caste is low, my lineage is low and mean is my birth.

ਤੁਮ ਸਰਨਾਗਤਿ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਚੰਦ ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਚਮਾਰਾ ॥੫॥੬॥

I have entered Thy sanctuary, O my Luminous Lord, the King, says the cobbler, Ravi Dass.

ਚਮਰਟਾ ਗਾਂਠਿ ਨ ਜਨਈ ॥

I, a shoe mender, know not how to mend,

ਲੋਗੁ ਗਠਾਵੈ ਪਨਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

but people get their shoes repaired by me. Pause.

ਆਰ ਨਹੀ ਜਿਹ ਤੋਪਉ ॥

I have no awl with which I may stitch,

ਨਹੀ ਰਾਂਬੀ ਠਾਉ ਰੋਪਉ ॥੧॥

I have no hoe to put the patch with.

ਲੋਗੁ ਗੰਠਿ ਗੰਠਿ ਖਰਾ ਬਿਗੂਚਾ ॥

Attaching, attaching themselves with the world, people have been thoroughly ruined.

ਹਉ ਬਿਨੁ ਗਾਂਠੇ ਜਾਇ ਪਹੂਚਾ ॥੨॥

Without attaching myself thus with the world I have attained to my Lord.

ਰਵਿਦਾਸੁ ਜਪੈ ਰਾਮ ਨਾਮਾ ॥

Ravi Dass repeats the Lord's Name,

ਮੋਹਿ ਜਮ ਸਿਉ ਨਾਹੀ ਕਾਮਾ ॥੩॥੭॥

with the death's courier, I have, now no concern.

ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਭੀਖਨ ਕੀ

Sorath Measure. The hymns of Saint Bhikhan.

ਨੈਨਹੁ ਨੀਰੁ ਬਹੈ ਤਨੁ ਖੀਨਾ ਭਏ ਕੇਸ ਦੁਧ ਵਾਨੀ ॥

The water flows from mine eyes, my body has become weak and my hair have assumed the milk-colour.

ਰੂਧਾ ਕੰਠੁ ਸਬਦੁ ਨਹੀ ਉਚਰੈ ਅਬ ਕਿਆ ਕਰਹਿ ਪਰਾਨੀ ॥੧॥

Mine throat is choked and cannot utter even a word, what can I, a mere mortal, do now?

ਰਾਮ ਰਾਇ ਹੋਹਿ ਬੈਦ ਬਨਵਾਰੀ ॥

O Sovereign Lord, the Gardner of the world, be Thou my Physician,

ਅਪਨੇ ਸੰਤਹ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

and save Thine saint. Pause.

ਮਾਥੇ ਪੀਰ ਸਰੀਰਿ ਜਲਨਿ ਹੈ ਕਰਕ ਕਰੇਜੇ ਮਾਹੀ ॥

There is pain in my forehead, burning in my body and anguish in my heart.

ਐਸੀ ਬੇਦਨ ਉਪਜਿ ਖਰੀ ਭਈ ਵਾ ਕਾ ਅਉਖਧੁ ਨਾਹੀ ॥੨॥

Such a disease, is grown in me, of which there is no medicine.

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਲੁ ਨਿਰਮਲੁ ਇਹੁ ਅਉਖਧੁ ਜਗਿ ਸਾਰਾ ॥

The Name of God, the Immaculate Nectareous water, is the best medicine in the world.

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਕਹੈ ਜਨੁ ਭੀਖਨੁ ਪਾਵਉ ਮੋਖ ਦੁਆਰਾ ॥੩॥੧॥

Says slave Bhikhan, by Guru's grace, I have obtained, the door of salvation.

ਐਸਾ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਨਿਰਮੋਲਕੁ ਪੁੰਨਿ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇਆ ॥

Such a Name, an invaluable jewel and he sublime wealth, I have attained through meritorious deeds.

ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਹਿਰਦੈ ਰਾਖਿਆ ਰਤਨੁ ਨ ਛਪੈ ਛਪਾਇਆ ॥੧॥

With various efforts, I have enshrined it in my mind but, by concealing, the jewel cannot remain concealed.

ਹਰਿ ਗੁਨ ਕਹਤੇ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥

By mere narration God's praises cannot be narrated.

ਜੈਸੇ ਗੂੰਗੇ ਕੀ ਮਿਠਿਆਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

They are like sweets to a dumb person. Pause.

ਰਸਨਾ ਰਮਤ ਸੁਨਤ ਸੁਖੁ ਸ੍ਰਵਨਾ ਚਿਤ ਚੇਤੇ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

My tongue, by uttering, ears, on hearing, and mind, by reflecting over the Lord, are pleased and comforted.

ਕਹੁ ਭੀਖਨ ਦੁਇ ਨੈਨ ਸੰਤੋਖੇ ਜਹ ਦੇਖਾਂ ਤਹ ਸੋਈ ॥੨॥੨॥

Says Bhikhan, both mine eyes are content and wherever I see, there I see the Lord.